بافت پوششی

اپیتلیوم یا بافت پوششی بافتی است که از سلول‌های چندضلعی اجتماع‌یافته‌ای تشکیل شده‌است که پوشش سلولی سطوح خارجی و داخلی بدن از جمله پوست، دیوارهٔ عروق و حفره‌های کوچک را می‌پوشاند. بسیاری از غدد نیز از بافت اپیتلیال تشکیل شده‌اند. این بافت در بالای بافت همبند قرار گرفته‌است و این دولایه توسط غشای پایه از هم جدا می‌شوند. در زبان یونانی ، اپی، به معنای روی یا بالای وتلی به معنای بافت می باشد. بافت های اپیتال دارای رگ های خونی در اطراف خود نمی باشند و بنابراین از طریق نفوذ غذا از بافت های زیرین همبند، تغذیه می کنند . بافت های پوششی می توانند به صورت خوشه ای از سلول ها موجود باشند و به عنوان غدد درون ریز وغدد برون ریز عمل کنند .غذذ درون ریز و برون ریز به شدت با رگهای خونی احاطه شده اند و از طریق آن تغذیه می کنند . در انسان اپیتلیوم به عنوان یکی از ۴ بافت پایه محسوب می‌شود. ۳ بافت دیگر بافت‌های همبند، عضلانی و عصبی هستند. مادهٔ بین سلولی این بافت بسیار اندک است. اتصال بین سلول‌های این بافت به دلیل وجود سلول‌های چسبندگی، درهم‌فرورفتگی‌های غشا و اتصالات بین سلولی بسیار قوی است.

پرونده:Illu epithelium.jpg

ساختار اصلی

سلول ها در بافت پوششی به شدت به هم فشرده هستند وفضای خالی بسیار کم و کوچکی در میان آنها موجود می باشد. این سلولها صفحه ای پیوسته را که در بسیاری از نقاط توسط اتصال های محکم و دزموزوم ها به هم متصل شده اند را تشکیل می دهند. بافت پوششی، قسمت بیرونی و درونی پوست را تشکیل می دهد.

غشای پایه

سلول های بافت پوششی بر روی غشای پایه قرار گرفته اند و که این غشا به عنوان داربستی عمل می کند که بافت پوششی می تواند به رشد و گسترش بپردازد و پس از جراحت ها خود را ترمیم کند.بافت پوششی دارای عصب نیست . بافت پوششی توسط ریخت سلولهایشان و هم چنین تعداد لایه های تشکیل دهنده به گروه های مختلف تقسیم می شوند. بافت پوششی که تنها ضخامت یک سلول را دارد به عنوان بافت پوششی ساده شناخته می شود. اگر دو یا چند سلول ضخامت بافت پوششی را تشکیل دهند به آن بافت پوششی طبقه دار گفته میشود. گونه ای دیگر از بافت پوششی نیز موجود است که به آن بافت شبه طبقه دار گویند.